Rain Flower

Her release de gerekli kişilere selam geçmek lazım. Özellikle Drey’in Plazma’daki Reason yazılarına teşekkür borçluyum. Aynı zamanda beni Reason’la ilk tanıştıran şahane müzik adamı Uğur İşgüder’e de kocaman teşekkürler.

Başka bir üründe görüşene dek…

Bugunlerde yine yazın ile ilgileniyorum. Bu sefer İngilizce bir hikaye yazmayı deneyeceğim. İngilizce yazılar için bu blogu kullanmayı düşünmüyorum. Dolayısıyla, önümüzdeki günlerde İngilizce hikaye ve çizgi roman tarzı ürünler için ikinci bir blog açacağımı duyurmuş olayım.

Ana dilim olmayan bir dilde yazmak zor olacak elbette. Fakat bunu denemek istememdeki en büyük sebep, yaşadığım yerdeki bazı yazar atölye çalışmalarına katılabilmek. Bu şekilde daha hızlı gelişebileceğimi umuyorum. Haydi hayırlısı.

Breakpoint partisinin son ayağı olan BP2010 geride kaldı.

Daha önemlisi yıllardır üzerinde çalıştığımız Snapshot demosu artık çıktı. Beklediğimiz gibi partideki C64 demo yarışmasını kazandı, ve umduğumuz gibi C64 scene’in büyük bölümü tarafından C64 tarihindeki önemli demolardan biri olarak adledilir oldu. (Bu yazının yazıldığı an itibariyle, oylamanın artık aşağı yukarı durağanlaştığı günlerde 60 oyla 9.3 puanla CSDB’de bütün zamanların en iyi demoları listesinde 4. sırada). Ayrıca c64 dışındaki platformların scenerlarından da partide çok iyi tepkiler aldık.

Demo ile ilgili son derece geniş detaylı bir not dosyası yayınladık zaten. Bu yüzden demonun kendisi ve yapımı ile ilgili detaylardan bahsetmeye çok gerek yok.

Ancak demonun Glance grubu için çok büyük bir ferahlama anlamına geldiğini belirtmek lazım. Gerçekten uzun, yıpratıcı ve sancılı bir mücadelenin ardından, bu demoyu bitirip geride bırakmış olmak çok önemli bizim için.

Ayrıca demonun şöyle bir anlamı var. Biz en üst seviyede demolar yapabilecek güçte olduğumuzu yıllardır biliyorduk. Ama bunu ilk defa bu kadar somut bir şekilde dünyaya ispatlıyoruz. Bu benim kendi adıma en zevk aldığım yönlerden biri.

Beni çok gaza getiren bir diğer olay da, pekçok yabancı scener’ın çeşitli yerlerde bizden “Türkler” olarak çok da olumlu ve saygılı bir bağlamda bahsetmesi. Mesela BP’deki bir sohbette, Polonya’dan Carrion/Crest ve Macaristan’dan Edhellon/Resource’la şöyle bir sohbet geçti. Carrion, 90′larda diğer Polonyali scenerlarla, Macarlar’ın yaptiklari demolara bakıp “Ya bu Macarlar gerçekten çok güzel demolar yapıyorlar, adamlar bu işi iyi biliyor” dediklerini Edhellon’a söyledi. Buna cevaben Edhellon, “sanırım artık hepimiz Türkler’in demolarına bakıp ‘bu adamlar bu işi biliyor’ diyeceğiz” dedi. Ben de teşekkür ettim kendisine. Benzer bazı yorumlara chat kanalında ve CSDB commentlerinde de rastladık. Bu yazdıklarımı ukalalıktan ziyade, yabancı scenerların Türkleri algılayışındaki saygıyı güçlendirmemizden duyduğum gururun yansıması olarak algılayın lütfen.

En büyük demoscene partisinde bir demo yarışmasının ödül töreninde ilk defa Türk bayrağı sallandı.

Geldik, gördük, yendik… Gururluyuz, ve biraz şımarmış olabiliriz Ama yakın zamanda normale döneriz.

Yine, bir önceki gece geç saatlere kadar çalışmış olmanın yorgunluğu ile başa çıkmaya çalışıyorum. Bu sene sonuncusu yapılacak olan dünyanın en büyük demoscene partisi Breakpoint’in 2010 ayağına artık sadece 4 gün var. Başta Avrupa olmak üzere dünyanın heryerinden 1000 bilgisayar manyağı, orada olacak, ben de perşembe günü yola çıkıyorum. şu an kafamdan geçenleri yakalayıp kayda dökmek istedim.

İki yıldan fazla bir süredir üzeinde çalıştığımız Glance demosu, şu an harddisklerimizde oynuyor. Üzerinde son rötuşları yapıyoruz, ve sonu gelmek bilmeyen o son rötuşların da artık sonu geldi gibi. Geçen seneki BP’nin, ve 7d9′un aksine bu sefer işimizi bitirmiş olarak partiye gidiyoruz. Bütün yapacağımız orada ölümüne geyiklermek ve beergarten’da takılmak olacak galiba bu yıl. Harika birşey bu.

Partinin duyurulduğu ilk zamanlarda Türkiye’den pekçok arkadaş da partiye geleceğini söylüyordu. Crescent’tan Ref, Beast ve Impetigo, Resident’tan Tesla ve Dağhan, ve tabii Bronx’tan vigo. Ben bu durumdan çok hevesleniyordum. Çünkü hem bu sayede bu insanlarla 7d9′dan sadece 4 ay sonra yeniden görüşme imkanı olmuş olacaktı, hem de yıllardır bize şu Glance’in ikinci demosu nasıl olacak, nerede kaldı, haydi diye gaz veren bu arkadaşlarımıza, sonunda onları tatmin edeceğini bildiğimiz kalitede büyük bir demoyu 70 metrekarelik Breakpoint ekranından gösterme şansı olacaktı. Malesef bu olamadı. Glance üyeleri dışında herkes çeşitli sebeplerle partiye gelmeme kararı aldı. Sağlık olsun. Belki seneye yeni bir parti olur paskalyada ve ona gideriz beraber.

Bilet ve vize de hazır. Türkiye’den gelen Glance üyeleri biraz riskli bir durumdalar vize açısından. Konsoloslukla vize randevülerini gitmeden önceki son güne alabildiler. Umarım bir aksilik çıkmaz.

Bakalım…

Belki daha da önemlisi, bundan on gün kadar önce henüz önemli scene partilerinden TUM 2009 ürünleri de aynı sıralamadayken (ki aralarında Farbrausch’un Cube demosu ve başka çok sayıda sağlam ürün vardı), Patterns of Madness yedinci sıraya kadar yükselebilmiş ve pekçok TUM 2009 ürününü de geride bırakmıştı.

Pouet’te top of the month chart’ı dediğim gibi çok önemli olmasa da, benim için ilk PC demomun bu kadar göz  önüne çıkabilmesi önemli bir mutluluk oldu. Üstelik demodaki DX 10  gerekliliği yüzünden eleştiri almama rağmen toplamda yine de iyi tepkiler alması, benim DX9 ve DX10 arasında yaptığım seçimin uzun vadede daha kazançlı olurken, kısa vadede de çok büyük kayıp olmaması anlamına geldi.

Önümüz Breakpoint…

İster “demoscene” diye daha dar alanda ele alalım, isterse “amatör bilgisayar kültürü” diye daha geniş alanda alalım, sonuçta ortada şöyle bir olgu var. Bir grup insan var, aşağı yukarı ortak bir ilgi alanı olan. Bu ilgi alanının özelliği, içindeki bireyler bir takım ürünler üretip ortaya koyuyor, paylaşıyor, birbirine geri besleme yapıyor. Ayrıca diğer bir özellik, bu ilgi alanı bünyesinde bir ürün üretebilmek için bazı yetiler gerekiyor. Bu yetiler bazı konular çalışılıp araştırılarak kazanılıyor. Ayrıca bu ortak ilgi alanına sahip bireyler arasında bazı konularda alt uzmanlıklar var ve son olarak bu bireyler ve ürünler arasında biraz rekabet de var.

Özetlersek

• ortak ilgi alanı
• üretim ve geri besleme
• uzmanlaşma
• rekabet

Bu dört bileşen yalnızca demoscene’de değil bambaşka konularda bile demoscene’e benzer bazı sosyal gruplar oluşturabilir. Örneğin amatör edebiyatçılar için de

• ortak ilgi alanı: edebiyat
• üretim ve geri besleme: yazılan şiir / deneme / hikaye / roman vs ve bunların aldığı yorumlar
• uzmanlaşma: şair, romancı, hatta belki bilim kurgu romancısı, cinayet romancısı vs
• rekabet: Şiir / roman yarışmaları, ödüller vs.

Şimdi asıl değinmek istediğim konu böyle bir grubun ihtiyaç duyduğu alt yapının ne olduğu. Böyle bir grubun “sağlıklı” olabilmesi için nasıl bir alt yapı olmalı.

Sağlıklı olmak ne demek

Demoscene veya amatör bilgisayar meraklılarından oluşan bir grubun sağlıklı olabilmesi ne demek bunu tanımlayalım. Daha önce bununla ilgili uzuuun bir yazım olmuştu tr-demoscene forumunda yıllar önce. Belki onu buraya da kopyalamak lazım.

Kısaca sağlıklı grup demek, içinde değişik yetenek seviyelerine “normal eğrisi” (çan eğrisi) ile dağılmış çok sayıda üye bulunan, ve bu üyelerin yine değişik kalite seviyelerine “normal eğrisi” ile dağılmış çok sayıda ürün ürettiği grup demek. Bir diğer sağlık belirtisi de yeni üye katılım hızı. Bu sayı yüksek olursa grup kalabalıklaşıyor. Yani özetle,

• üye ve ürün sayısı çok olacak
• üyeler ve ürünler, yetiler ve kalite bakımından “normal eğrisinde” bir dağılım gösterecek
• sürekli iyi bir hızda yeni üyeler katılacak.

Eğer bunlardan biri olmazsa grubun sağlığı tehlikeye düşüyor. Ürün ve üye sayısı çok olmazsa, ürün kalitesi ve üye başarısı sağlıklı değerlendirilemiyor. Dağılım çan eğrisi olmazsa henüz düşük yetideki yeni üyeler yüksek yetideki üyelere ayak uyduramayabiliyor. Sürekli yeni katılım olmazsa, zaman içinde çeşitli sebeplerle insanlar gruptan ayrılınca (ki bu kaçınılmaz) grup zayıflayıp yok oluyor.

Şimdi tekrar sorumuza dönelim bu sağlıklı koşulların oluşması için ne yapmak gerekiyor. Aslında cevap tek bir başlıkta toplanabilir: İletişim

İletişimin Şekilleri

İletişim’in çeşitli şekilleri var. Böyle bir grup değişik hızlarda ve granülerlikte birkaç form faktörde iletişim ihtiyacına sahip. İlk aklıma gelenler

• duyuru yapabilmek (mesela bir ürünü/buluşmayı duyurmak).
• bir konuda detaylı fikir belirtmek, değerlendirmeler yapmak ve okumak
• grupta ihtiyaç duyulan yetilerle ilgili öğretici materyal hazırlamak veya okumak
• grubu ilgilendiren yerel ve dünya çapında gelişmelerden haberdar olmak (“haberler” yani)
• yapılan ürünlere geri besleme vermek (hatta oy verip yarıştırmak)
• olan biten olayları kaydetmek, tarih oluşturmak
• farklı fikirleri orta hız ve uzunlukta cevaplarla tartışmak
• o an kafandaki şeyi “twit” etmek
• hızlı konuşma modunda tartışmak
• fiziksel olarak bir araya gelip görüşmek

Eminim atladıklarım da vardır. Bu ihtiyaç duyulan iletişim şekillerinden bir veya birkaçını çozen hali hazırda araçlar olabilir. Forum, chat, facebook, plazma dergisi (bir gün döndürebilirsem), partiler, bloglar, parti raporları, hatta parti videoları, fotoğraflar ve tabi ürünlerin kendilerinin yüklendiği ürün database’leri hep böyle değişik ihtiyaçlara cevap verebilir. Hatta zaman içinde bunların formlari da değişebilir. Örneğin periyodik yayınların yerini bloglar, blogların yerini podcast’ler, eğitsellerin yerini vbloglar alabilir.

Bu yazıyı tetikleyen şey chat’i benim yıllardır göz ardı ettiğimi farketmem oldu, chat kanalı da aslında bir grubun takılıp muhabbet etmesi için ideal bir ortam.

Burada kritik nokta herhangi bir tipteki iletişim ihtiyacı için, doğru iletişim kanalını kullanmak. Blog yazısı olması gereken şeyi foruma, forum postu olması gereken şeyi facebook’a falan atmamak. Bunu her üye zaman içinde kolaylıkla doğal yollardan öğrenebilir. yeter ki gereken kanallar sunulmuş olsun.

İşte bizim amatör bilgisayar kültürü alemimiz içindeki temel problemlerden biri bana göre bu. İletişim kanalları ekosistemimiz yeterince geniş yelpazede değil ve grubun ihtiyaçlarını karşılamıyor. Konuyla ilgili birkaç forum eksik olana kanalların yükünden dolayı verim kaybetmiş. Herkesin haberdar olup katıldığı bir chat kanalı yok. Herkesin blog’u yok (yazacak şeyi olanları kastediyorum). Ürünler yabancı databaselerde yaşıyorlar (ki yabancı databaselerde yaşamalılar da ancak Türkiye’den yeni katılan insanların kolayca erişip ilgi duydukları ürün ve konularla ilgili kimlerle konuşacaklarını bilebilmeleri için lokal bir database’e de ihtiyaç var). Son yıllarda sosyal ağları biraz daha kullanıyoruz ama çok kısıtlı. Sağlam bir haber kanalımız yok (yine forum kullanılıyor o da ender). Eğitsel yazılar tamamen dağıtık.

İletişim Ağı

Benim uzun yıllardır hayalim, bitfellas.org gibi geniş bir portalımız olması ve herşeyin bunun içinde olmasıydı. Artık böyle bir format imkansız. Çünkü bilgi artık daha dağıtık bir yapıda. Bunun yerine artık birbirini linkleyen bir “siteler ağı” ve forum/chat kanalları olmalı diye düşünüyorum. Bu ağ içinde kişisel bloglar, bir/birkaç forum, bir/birkaç chat kanalı, bir ürün database’i, birkaç haber/inceleme sitesi (dark hardware gibi) vs gibi pekçok şey düşünülebilir. Tabii parti ve buluşmaları da unutmamak lazım. Yüzyüze görüşmeler hala insanların en iyi şekilde tanışıp kaynaşmasını sağlayan olaylar.

Böyle dağıtık bir ağ olmasının çok önemli bir avantajı daha var. Ağdaki hiçbir iletişim kanalı grubun “resmi” kanalı olmamış oluyor. Böylece bu kanalın sahibi/yöneticisi olan insanlar gruba üyeliğin “kapı muhafızlığı” gibi hem zevksiz hem de tehlikeli bir rol üstlenmiyorlar. Hem isteseler de üstlenemiyorlar, hem de onlar üstlenmediği halde başkaları da onları üstlenmiş algılayamıyor. Eğer herhangi bir iletişim kanalında bu olursa ve tıkanırsa bile başka kanallara kayabiliyor trafik. Sonuçta topluluğun genel sağlığı için daha hayırlı bir tablo oluşmuş oluyor.

İletişim kanalları bir grubun hayatını sürdürmesini sağlayan can damarları gibiler. Değişik boyda ve esneklikte damarlar vücudun değişik organlarını nasıl besliyor ve organlar arası çeşitli maddelerin değiş tokuşuna imkan veriyorsa, iletişim kanalları da grubun içinde aynı işlevi görüyor. Damarlarda tıkanıklık olduğunda o damarlardan beslenen organlar sağlıksızlaşıp bütün vücudun sağlığını bozuyorlar.

Şimdisi ve Sonrası

Henüz tam anlamıyla sağlıklı olmaktan uzak olan ancak sağlıklı olmaya ihtiyaç duyan ülkemizdeki demoscene ve amatör bilgisayar kültürü meraklılarının yavaş yavaş gereken iletişim kanallarını oluşturup artıracağı konusunda ümitliyim. Giderek daha fazla insan blog sahibi olup, bu formata uygun yazılarını forumlardan bloglara kaydırıyor. chat kanalları oluşuyor, tek partimiz 7dx serisi, bütün zorluklara rağmen devam ediyor (hem de katılımcı rekoru kırarak). Eğitseller bir şekilde artıyor.

Şu an mevcut olan partiler, forumlar ve bloglara bakıldığında bunlarda elbet bazı eksik yönler de bulunacaktır. Bu normal bir gelişim eğrisi bana göre. Nasıl ürünlerimizde, yenilerini yaptıkça kendimizi geliştiriyorsak, iletişim kanallarımızı oluşturmayı kullanmayı ve yönetmeyi de giderek daha iyi yapacağız. Ayrıca zaman geçip gruptaki üye dağılımları değiştikçe iletişim kanallarımız için yeni zorluklar ve form faktör ihtiyaçları ortaya çıkıyor. Bunlara da adapte olmakta grup olarak zorlanıyoruz.

Fakat hepsinden önemlisi sanırım bir şekilde deyim yerindeyse “irtibatı koparmamak” Sub optimal iletişim kanallarından yapılan yanlış anlamalarla dolu bir iletişim bile irtibatı koparmaktan iyidir.

Peki Sizce?

Sizler ne düşünüyorsunuz? Sizce hangi kanallara ihtiyaç var? Hangi kanallara artık ihtiyaç yok? Şu anki kanallarda kolayca çözülebilecek veya çözülemeyecek size çok batan problemler var mı?

Tabii x yapmak yerine hayır işi yapmak hemen her eylem için söylenebilecek birşey. Mesela, resim yapacağına, kitap okuyacağına, veya spor yapacağına git huzurevinde yaşlılara yardım et. Bunu söyleyen arkadaş elbette yargılamak için söylemedi ve kimseye faydası olmayan birşeye neden bu kadar efor harcandığını sorguluyordu. Bu doğru bir sorgulama

İşte bu noktada biraz daha derine bakmak gerekiyor. Blogu takip edenler geçmişte “neden oyun yapıyoruz” konulu bir yazım olduğunu hatırlayacaklar. Bu sefer oradaki kadar kolay bir cevap veremiyorum.

Daha önceleri demoscener olmanın insana ve ülkenin yazılım endüstrisine getirdiği faydalar hakkında çok yazdım çizdim. Bu faydalara sonra pek çok scener arkadaş da hep değinmiştir. Proje bitirmeyi öğrenmek, başka disiplinlerden insanlarla çalışmayı ve iletişim kurabilmeyi öğrenmek. Küçük ve orta ölçekli yazılım projelerinde olan karmaşıklık ile tanışmak ve kendi yetilerini anlamak vs.

Evet bunlar demoscener’ların dolaylı olarak edindiği kazanımlar. Ama bir insanı bu kadar çaba harcayıp öğrenip kendini geliştirip sonra da demo yapmaya yönelten asıl “itici güç” ve motivasyon bu değil.

O motivasyonu tanımlamak ve özünü anlamak gerçekten göründüğünden daha zor. Ben bunca yıldan sonra bunu hala tam anlamış olduğumu sanmıyorum. Bazı tahminlerim var tabii. Karşınızda “Patterns of Motivation”…

Sporcu Demoscener

Biraz ham bir ifade olacak ama biraz “Nam” motivasyonu var. Sonuçta benim gördüğüm tanıdığım bütün iyi scenerlar biraz da bu alemde nam salmak için üretirler. Bunu negatif bir tespit olarak algılamamak lazım. Bu bence rekabet unsurunun bütünleyici ucu. Ve bir kişinin alçak gönüllülüğü ile de ilişkilendirilemez. Başka bir deyişle çok alçak gönüllü birisi, nam salma güdüsü ile demoscene ürünleri yapabilir ve bunda yanlış olan birşey olmaz.

Burada çok çok ince bir çizgiden bahsediyoruz. Nam salmak amacıyla kendini geliştirmeye çalışmak ve birşeyler üretmek ile ortalıkta “benim de çok namım vardır heyt” demek arasındaki fark işte o çizgi.

Demoscener olmak bu noktada sporcu olmaya benziyor bence. Yani nasıl alçak gönüllü bir güreşçi mesela sürekli kendini geliştirmek için çalışıp sonunda turnuvalara katılır ve madalyalar hedeflerse, demoscener da çalışır ve yarışma birincilikleri ve demolarına iyi tepkiler hedefler.

Sanatçı Demoscener

Nam salmak dürtüsü gibi bir diğer dürtü de “birşeyler üretme” dürtüsü. Bu noktada da demoscener’ları sanırım sanatçılara benzetmek en isabetli. Bir insan nasıl hangi motivasyonlarla eline fırçayı alıp bir tuval üstüne resim üretiyorsa, hangi motivasyonla gitarı eline alıp art arda akorlar melodiler deniyorsa, bir demoscener da aynı motivasyonlarla bir demo üretme ilhamını duyar diye düşünüyorum.

Bu üretme hissinin arkasında izlenilen başka demolar veya tamamen başka medyalardaki ürünlerden alınan ilham olabilir. Kişisel hayatta yaşanan ve etkileri dışa vuran olaylar olabilir. Ben kendi demolarıma dönüp baktığımda bu ikisinin karışımını görüyorum. Water’ı yapmadan önce mesela Heaven Seven beni çok etkilemiş ilham vermişti. Mist’i iş hayatımın başlarında buhranlı ve belirsizliklerle dolu bir dönemde hissettiklerim çok şekillendirmişti. Broken Türkiye’den Amerika’ya gitme kararı almaya çalışırken ki arada kalmışlıkla çok ilgili bir demoydu. Patterns of Madness’la ilgili pek çok öğede ASD, Resident(özellikle Spritus) ve Farbraush bana ilham kaynağı olmuştu.

Bu ilham kaynakları ve dışavurumların bazılarını izleyicinin görmesi çok kolayken bazılarını farketmeleri olası değil belki.

Ama izleyicilerin farketmelerinden bağımsız olarak, üreten kişinin dışavurmak istediği birşeyler olması ve bunun bir noktadan sonra insanın içine sığmayıp ürüne dönüşmek istemesi söz konusu. Dediğim gibi bu noktada sanatçı ve demoscener’ın çok benzediğini düşünüyorum.

Sirk Cambazı Demoscener

Bunu da demoscene’i diğer kreatif dallardan ayıran belirleyici bir faktör olarak görüyorum. Yani bir insanı bir kısa film çekmek yerine bir demo yapmaya yönelten farklı dürtü bana göre bu. Biraz cambazlık, olamaz görüneni yapmaya çalışma isteği (bu da nam salma dürtüsüyle bağlantılı bence). Hem kendine hem dünyaya (bu durumda dünya = içinde bulunulan teknik ekosistem) bir meydan okuma. “Ben bunu yapabilir miyim acaba… Yaparım ulan” deme. Sonunda da “yaptım bea” deme ve bundan tatmin duyma.

Bakın bu biraz farklı bir motivasyon. Daha uzun vadeli yatırım isteyen ve hemen tatmin edilmesi umulmaması gereken bir motivasyon. Özellikle scene’e yeni giren bir scenerdan kendisi ve çevresindekiler çok da fazla cambazlık beklemezler. Hatta çoğu zaman benim gözlemlediğim kadarıyla yeniler kendilerinden çevredekilerin beklediğinden çok daha fazla cambazlık bekliyorlar. Oyun yapımı yazılarında bahsettiğim yeni başlayanların “bir oyun yapıcam Gears of war gibi” modu işte bu

Halbuki burada yeni scener’ın modu daha çok “ya öğreniyorum şimdilik ama ileride göstericem hepinize” olmalı

Bu noktada aslında demoscener biraz sanatçıdan da uzaklaşıyor bana göre. Sanatçılıktan farklı olarak demolarda biraz daha “show business” unsuru hakim. Yani demo yaparken maksimize etmeye çalıştığımız şey görülen ve duyulan şeyin izleyiciyi “etkilemesi”, “vay anasını” dedirtmesi. Oysa sanatçılar ürünlerinde her zaman böyle bir kaygı yaşamazlar. Sirk cambazı benzetmesi bu noktada scener’a bu yüzden de yakın bence.

Özgüven ve Meydan Okuma Hakkında

Yazıyı bu konuyla bağlamak bana göre en doğru. Bu bana göre bir demoscener’daki en değerli bileşen. Çünkü bu bileşen bir demoscener da “pozitif geri besleme döngüsü” yaratıyor. Demoscener olup birşeyler üretip bunu başkalarının önüne koymak, bir miktar özgüven gerektiriyor. Belki kimse yaptığınız şeyi beğenmeyecek. Bununla yüzleşebilecek güvene sahip olmak, eleştirileri sağlıklı şekilde değerlendirip haklı olanların içinden veriyi almak, haksız ve abuk eleştirilere “hadi len” diyebilmek ve bir sonraki iterasyona daha bir gazla girebilmek gerekiyor.

Bir scener bu özelliği kazandığı anda, her yaptığı üründen sonra özgüveni artıp, özgüveni arttıkça da daha iddialı demolar yapabiliyor.

Ve özellikle bu “Ben yaparım. Daha önce de yaptım” modu çok çok çok önemli. Bunu çok fazla ortalığa söylemek değil elbette ama kendi içinde hissedebilmek bir scener’ın ulaşmak için çaba sarfetmesi gereken, scener’ı scener yapan şeylerin belki de başında geliyor

İşte bu yüzden bir scener’ın evriminde bu kadar hayati önem taşıyan bu özgüven gelişimini beslemek de bence demoscener’ların demo yapma motivasyonlarından biri. Çünkü bu özgüven ancak, yıllar içinde art arda kaliteli demolar üretilerek canlı tutulabilir.

Scener özgüveninizi edinmek ve güçlendirmek için demo yapmak ve yayınlamak zorundasınız. Bu demolar scener’lığınızın başında süper demolar olmak zorunda değil ama bitmiş ve yayınlanmış demolar olmak zorunda. Bunu yapmadığınız zaman için için bu özgüveninizin erozyona uğrayacağını düşünüyorum. Bu özgüven bir scener’ın belki de en önemli hazinesi. Bu hazineyi zamanın erozyonuna kaybetmektense yeni demolarla zenginleştirmek, hayatın her alanına da eninde sonunda olumlu etki edecektir.

• Demo(62K)
• Ürünün Pouet sayfası
• Youtube

Demo ortalama bir Dx10 destekli grafik kartı ve Windows Vista veya Windows 7 gerektiriyor. Bu sisteme sahip olmayanlar, kötü capture edilmiş youtube versiyonu ile idare etmek zorundalar.

Mart 1990 – Ankara Bahçelievler

Dikkatle ekrandaki yazıları izliyorum… Greets to tsg, scs, tln vs… Ekranda yukarıdan ve aşağıdan ortaya dogru yavaş yavaş ilerleyen renkli çizgilere bakıyorum. Daha ne kadar beklemem gerekiyor acaba. Teybe bakıyorum. Kaset  hala ilerlemeye devam ediyor. Ekranın ortasında anlamadığım bazı yazılar var. Commando – cracked by … Altında yazıyor: greets to tsg, scs, tln vs… Bu ekran az önce ortaya çıktı ondan önce bütün ekran düzensiz renkli çizgilerle doluydu. Hatta ondan önce de C-64′ümü ilk defa açmış ve klavyesine ilk defa “load” yazıp return tuşuna basmıştım. Dakikalar geçiyor. Hala aynı ekran, acaba makinede bir problem mi var. 11 yaşından beri alabilmek için para biriktirdiğim ve sonunda 13 yaşında kavuştuğum “bilgisayarım” acaba bozuk mu. Ekrandaki yazıları tekrar tekrar okuyorum anlamadan. O sırada “çat” diye bir ses. Kaset bitti. ekran hala aynı. O esnada bana vahiy geliyor ve korkarak space’e basıyorum. İşte karşımda yarım saattir (4 yıl artı yarım saat) beklediğim Commando oyunu. Meğer o baktığım ekran gördüğüm ilk intro imiş. Bütün yapmam gereken de space’e basmakmış. Daha sonra o baktığım intronun arkasındaki dünya, benim hayatımı şekillendirecek, ve 19 yıl sonra bile o dünyanın diğer üyelerine “greets” geçerken hangi efekti kullanmam gerektiğini düşünüyor olacağım.

Mayıs 2004 – İstanbul İkitelli

Hydrogen’le birkaç saat önce tanıştık. Şu anda bana 1084′te kendi piksel çalışması olan I-Royo’yu gösteriyor. Bir yandan da aslında emülatörlerin grafikerleri nasıl kahrettiğini anlatıyor bana. Ben ekrana bakıyorum, sonra bir de emülatöre bakıyorum. çok da bir fark göremiyorum o anda ama Hydrogen’e çaktırmıyorum. “Haklısın abi” falan diyorum. O farkı anlayacak olgunluğa gelmem için 40 fırın ekmek yemem gerekecek ve sonunda 2006 yazında Hydrogen’ın 2004′te anlattığı şeyleri anlayacağım. Bu arada kendi grafikerlik kariyerimde (!) dönüm noktasını birkaç dakika sonra, piksel yapmakta olan Turbo’nun omzunun üzerinden smooth atışını görerek yaşayacağım. O esnada Turbo’nun başında toplanan diğer kişilerle muhabbet olsun diye “Abi inanılmaz ya ben denedim hiç böyle olmadı” diyerek “İlk Partim Rehberi”nin temellerini atacağım

Nisan 2006 – İstanbul Kuştepe

Ekranda üç tane gemi yükseliyor. Rebels, Raven ve Resident. Nightshift 2006 Demo Compo sonuçları açıklanıyor. Daha şimdiden alkışlar var. Salondaki alkış sesi Rebels gemisinin durarak üçüncü olduğunun ortaya çıkması ile artıyor. Heyecan dorukta. Bir sonraki duran gemi ikinci olacak ve birinciyi belirleyecek. Bir ömür gibi geçen birkaç saniyeden sonra Raven gemisi duruyor. Salon yıkılıyor. Resident çığlıklar atıyor. Spritus bir buçuk metre zıplıyor. İnanılmaz bir çoşku ve mutluluk. Bir Türk partisindeki demo compo’da gördüğümüz rekabetten ve kaliteden coşmuş durumdayım. Artık tr-scene coşacak. Bu compodan sonra kimse Türk gruplarını tutamaz.

Aralık 2008 – Bellevue, WA, ABD

7d8 partisine Skype üzerinden bağlıyım. Demo compo’da bir C-64 ürünü. Joker, yıllarca forumlarda sabırla takip edip çalıştığı 6510 assembly ile ilk parti ürününü yayınlıyor büyük ekranda. Ns2006′dan beri durağanlaşan tr-scene’de 2008 yılında yeni bir scener kazanıyoruz. Süper mutluyum. Müzik compoda ise Drey’in Storm isimli parçasında kendimden geçiyorum. Türkiye’de scene’in gelişmesi için çaba sarfeden insanların harcadığı toplam emeğin  tamamına karşılık, Drey’in sadece Demodojo First parçasının durumu amorti ettiğine, Drey’in yaptığı her ekstra parça ile de sonsuz kara geçtiğimize bir kez daha kani oluyorum.

Mart 2009 – Bingen, Almanya

Son bug… Norvax yanımda hala uğraşıyor. Skate öbür yanında yardım etmeye çalışıyor. Turn Disk. Benim yapabileceğim birşey kalmamış. Solumda Datura ve Hydrogen de umudunu kaybetmiş. BP 2009 demo compoya yetişemeyeceğiz. En eski arkadaşlarımdan Norvax ile, sekiz yılın ardından döndüğü scene’de ilk defa bir demo partisindeyiz. Partideki bütün C-64çüler ve BP organizatörleri gibi Türkiye’de ve başka yerlerde scener arkadaşlarımız demoyu bekliyor. Olması gereken halin çok uzağındaki demoyu erteleme kararını zor da olsa alıyoruz. BP2009′da ürünümüzle yokuz. Tek teselli, Tesla ve Dağhan’ın verdiği Snickers ve Redbull’lar.

Aralık 2009 – Kozyatağı, İstanbul

Arcane ile otobüs durağındayız. Heyecandan çatlamak üzereyim. 4 yıl sonra ilk defa bir 7dx partisine gidiyorum. Acaba ortam nasıl olacak. Ne kadar kişi gelecek. Ne kadar ürün olacak. Ben demomu yetiştirebilecek miyim. Yine kendime kızgınım. Şu demoyu niye bitirip gelmedim yine. Onunla uğraşırken yine bir sürü muhabbet fırsatını kaçıracağım. Muhabbet ve demo işini iyi dengelemem lazım. Arcane ile coşmuş durumdayız. Sonunda otobüs geliyor. Partiden artık en fazla bir saat uzağız.

Esas Olay

Neee??? Poğaça mı??? Yine hayatta yabancı bir partide göremeyeceğimiZ son derece Türkiye’ye özgü bir güzellikle karşılaşıyorum. Partide bedava poğaça var ya. Hahah parti diye post apokaliptik bad boy’ların mekanının anlayan 90 ortası scenerları için partide poğaça ve çay servisi olmasından daha dumur ne olabilir. Poğaçalar da süperdi bu arada.

Parti mekanına girdiğim gibi böğürmeye başlıyorum. Hıaaaarrrrrrgh geldim ulan sonunda. Hemen başlıyoruz kucaklaşmalara… Vigom abim orada. Glance kardeşlerim orada. Coşku heyecan hepsi orada. Yaşasın beea.

Hemen sol arka köşede biraz gözlerden uzak bir noktaya kuruluyoruz Arcane ile. Cumartesi günü geceye kadar, demo ile ilgili çok fazla ilerleme kaydedemeyeceğim. Seminere kısa bir hazırlık yapıyorum. Skate’in “partiler tarihi” seminerinde coşuyorum. Bu arada ortada koşturan organizatör tişörtü giymiş şirin şirin gençler görüyorum. Compec üyeleri olmalılar. İki üç hafta önce Skate bahsettiğinde hemen web sitelerine göz atmıştım. Aaaa dergi çıkarıyorlar. Her kim düzenli olarak dergi çıkarabilirse benim nazarımda dört level birden atlar. Disiplin ve organizasyon demek o. Afferim koçlarım benim diye içimden geçirerek devam ediyorum partiye.

İlk saatlerde mümkün olduğunca çok kişiyle muhabbet etmeye, internetten tanışıp yüzyüze görüşemediğim pek çok arkadaşla tanışmaya çalışıyorum. Bu esnada yazıları ve araştırmacılığının fan’i olduğum Alcofribas ile sonunda tanışıyorum. Ohooo daha bu akşam bu adamla muhabbeti yardırırız diye içinden geçiriyorum.

Seminerde atıp tutuyorum birşeyler. Mümkün olduğunca relax bir tonda bir saatten biraz az vıdı vıdı edip milleti baydıktan sonra iniyorum. Birkaç genç arkadaş’ın sorularını yanıtlamaya çalışıyorum. Arada akşam yemeği için bir wonderland çıkarması yapıyoruz. demodojo, zomco, artefect ve yandaşları şeklinde özetlenebilecek bir masada yemekleri lüpletip dönüyoruz. Bu arada mekana eşim ve kuzenim gelmiş. Onlarla çok kısa görüşebiliyoruz.

Arada birkaç arkadaştan “ben bu işlere girmek istiyorum. Ama hangi dil, hangi platform… Acaba ben geç mi kaldım” gibi sorular alıyorum. Elden geldiğince bu sorulara sırasıyla “platform önemli değil, yeter ki üret”, “C++”, “niye geç kalasın” şeklinde cevaplar veriyorum.

Akşam bir ara, aralarında Beast, Ref ve Arcane’in de olduğu bir grupla yine Türk yazılım sektörünü kurtarıyoruz. Ben yine gaza gelip milletin beynini ütüledikten sonra kendimi tokatlayıp muhabbetten ayrılıyorum. Bu arada Hydrogen yine cin bakışlarla “Scene bilgisine güvenenler için sürpriz yarışma” diye bir etkinlikle çıkıp geliyor. Hah kesin yine çok zevkli bişey uydurdu bu herif. Yazılıyoruz tabi. Sonradan ortaya çıkıyor ki 4 takım halinde isim şehir scene edition…

Ulan ne zormuş yahu ha deyince S ile başlayan grafiker bulmak. Bu arada kısa sürede ortaya çıkıyor ki oyun bilgi oyunu olduğu kadar ikna ve politik yeteneğe de bakıyor. Quadratic bezier’i Hydrogen’e neredeyse kabul ettiremiycez. neyse efendim bazı kolay golleri yiyerek ve de en can alıcı noktada O harfiyle başlayan demo bulamayarak (insan kendi yaptığı demoyu hatırlamaz mı arkadaş) ikinciliği alıyoruz. Takım arkadaşlarım Ssg ve Qube ile artık önümüzdeki maçlara bakıcaz.

Aaa bi de bakıyorum saat gece yarısına yaklaşıyor. dışarıda banklar Sohbet çemberi için hazırlanıyor. Üzülerek bakıyorum. Kulaklığı takıp demoya oturuyorum. Kendi kendime Elwood Blues’un Jake Blues’a konser çıkışında arabaya binince dediğine benzer bir şekilde  “laptop hazır. 5 saat enerji içeceği içildi. Redbull tankı dolu, browser’da msdn açık… Haydi” diyerek başlıyorum

Bu saatlerde bir ara yandan bir el uzanıyor. Elde bir marul yapragının arasına konulmuş iki çiğ köfte… Elin sahibi sevgili Spaztica. Meğer dışarıya çiğ köfte gelmiş. Spaz da bir marul iki köfte kapıp bana getirmiş sağolsun. O an bu jestin nasıl ultra miktarlarda makbule geçtiğini kelimelerle anlatmam mümkün değil. Patterns of Madness’ın full versiyonunda Spaz’a special greets olacak.

Gece boyunca demodan matematik sınıfları olarak kullandığım D3DX sınıflarını çıkarıp kendi Şablonlu vektör ve matris sınıflarımı entegre ediyorum. Ayrıca kolay texture yaratma ve efekt dosyası derleme çağrılarını temizleyip bütün d3dx bağımlılığını ortadan kaldırıyorum. Beyin bu arada 5 fps’ye düşmüş. Sağolsun bir ara Scg gelip pair programming desteği veriyor. Saat sabah 10 olmuş.

son partın birleştirilmesindeki bir bug ile yaklaşık iki saat uğraşıyorum. Müzik için vakit kalmadı. Organizatörleri de zor durumda bırakmak istemiyorum. Daha fazla gecikemem. 4 efekt arka arkaya patır kütür geçiyor, kamera hareketleri ayarlanmamış, geçişler yok, müzik yok. Ama bir partiyi daha demosuz geçirmem mümkün değil. Son derece ham ve bitmemiş bir halde olsa da iyi efektler olduğu için demoyu yayınlamaya karar veriyorum. Bitmemiş bir demoyla compoya katılmanın ne ekşi bir his olduğunu bir kez daha hatırlıyorum böylece. Bir diğer içimdeki ekşilik demonun textlerinin de tam bitmemiş olması. Böylece demonun aslında benim PC scene ile ilgilenmemdeki en büyük ilham kaynaklarımdan olan Spritus’a dedike edildiğini belirten text’i koymaya bile fırsat kalmıyor. Bir ara gidip Spritus’a “abi kusura bakma ful versiyonda aslında göreceksin ama bu demo sana dedike” diyorum. Ne rezalet

Compolar başlıyor. Müzik compo yine en yüksek katılımlı dal. Intranet’ten katılımlara bakıyorum. Drey var, Wisdom var, Chaotique yok, Punky var, Flexi yok. Punky ile coşkulu bir başlangıç. wondrous isimli tanımadık bir arkadaştan dengeli ve güzel bir parça. Wisdom ve Drey’den iki kaliteli parça. Drey’in Machine trilogy’sini tamamladığını parçanın ortalarında anlıyorum. Parçanın ondan sonraki ikinci yarısı zaten epik bir boyuta ilerliyor. İyice bir lezzet. Keza Wisdom’ın winter syndromundan tanıdığımız ve sevdiğimiz gitar sound’u ile keyif içinde bir müzik compoyu tamamlıyoruz. Hemen akabinde kapı önünde iki master ile zevkli bir müzik muhabbeti.

Ardından Piksel grafik compo bombasını görüyorum. Arcane zaten baba bir pikselle katılacak biliyorum. Spritus yetiştirebildi mi. Turbo yine kolay bir galibiyet mi alacak derken. Amanın… O nasıl compo öyle. 4 tane süper kaliteli ürün. ben genelde compolarda 5 komşuluğunda oylar veririm. 9 – 10 zor veririm. Piksel compodaki oylarım 8,9,10,10. Turbonun grafikte hörşt diye hayvan gibi ince piksel yüksek kontrast bomba dizayn kombinasyonu karşısında yumruk yemişe dönüyorum. Ardından Spritusun devasa resminde büyücünün kıyafet texture’ı ve genel kompozisyon karşısında da coşuyorum. Oh Oh süper kaliteli bir piksel gfx compo.

Oyun yarışması da çok iyi. Gayet bitmiş çok güzel oyunlar ardı ardına ekrana geliyor. Hele beni en coşturan olay, aralarında Zomco’dan bir Amiga oyunu olması. Yıllar sonra bir Türk partisinde hiç olmayacak şey oluyor ve bir Amiga release’i var. Şahane bir olay. O da benim demo gibi compoya yetişme kaygısıyla kuşa döndürülmüş olsa da bitmiş bir ürün Ayrıca diğer oyunlarda da iyi ölçeklenmiş ve oyun tasarımı bakımından çok açık bırakılmamış örnekler var. Çooook çok olumlu

İllüstrasyon yarışması, genelde partilerde benim en çok hayal kırıklığına uğradığım dal. güya bu kategoriye scene olayına uzak ama grafikerlik olayı ile ilintili geniş kitlelerin katılması lazım. Ama her defasında bir avuç katılım oluyor. Katılan arkadaşlara süper saygı ve teşekkürlerimi sunuyorum. ama öte yandan niye daha fazla grafikerin katılmadığını da anlamıyorum. Yine Allah’tan Arcane ve Evol var

Ve geliyoruz demo compoya. İlginc bir compo. Önce arasıra Msn’den konuştuğumuz Paradox’un demosu. 7d8′dekinden çok daha ileri bir ürün. Efektlerin tasarımında ve sunumunda bazı acemilikler (fazla lineer animasyonlar, sync hataları, renk uyumsuzlukları vs) göze çarpsa da kesinlikle doğru yolda bir adım. Paradox keşke şu partide olsaydı diye geçiriyorum içimden. Şu an Paradox bence Türk PC scene’deki en umut vadeden gelişme. Özellikle bu partideki demosunda yapmaya çalıştığı gelişme bana çok olumlu sinyaller veriyor. Hatta partide Gnostic’le konuştuğumuzda o da çok beğendiğini söylemişti. Paradox’un şu andaki handikapı bence görsel tasarım. Bunu iyileştirmek için ya iyi bir grafiker ile çalışmalı, ya da çok çok bol miktarda PC demosu izlemeli. Compoda kafamdaki en baskın düşüncelerden biri Paradox’un bu compoda bir önceki demosundan çok daha fazla emek verdiği bu demoyla aldığı sonunculuğu nasıl değerlendireceği. Bunu iyi değerlendirmezse olaydan soğuyabilir. değerlendirirse de (mesela üzerindeki demoları iyi incelerse) çok çok gelişebilir.

Bir diğer ilk yine bu compoda. İlk defa bir partimizde bir Speccy ürünü demo compoda. Ret ufak ve şirin bir ürünle demo compoyu renklendiriyor. Speccy’den çok anlamadığım için fazla yorum yapamıyorum. Ama her zamanki gibi yine Ref’ten şık bir logo var.

Bronx’un Mac demosu olacağını partinin başlarında duyuyorum. Nasıl birşey bekleyeceğimi bilemiyorum tabii. Ancak demo başlar başlamaz, yine Turbo vizyonlu tutarlı tasarımlı birşeyler geleceği anlaşılıyor. Şık motion gfx partlar ve gaz müzikle ilerlerken, dört saatte yaptık falan muhabbetini görünce iyice dumur oluyorum. Nasıl lan dört saat? Ben Patterns of Madness ile iki hafta uğraştım da bitiremedim. siz nasıl dört saatte bitirdiniz vay anasını diyorum. Mac te çalışan hazır motorunuz falan mı var yahu?

Ayrıca demonun her yerinden o kadar ustalık ve cilalılık akıyor ki hayran olmamak elde değil. Ya zaten benim çok da uzatmam anlamsız olacak. Ben kimim de Turbo ile Gnos’un demosunu yorumluyorum. Adamlar yine süper temiz iş çıkarmış. ellerinize sağlık valla. Benim gördüğüm en iyi Bronx demolarından biri ayrıca. Hatta louder than a bomb diyorum.

Böylece partinin sonuna geliniyor. Bir ara forumdan genç ve çekingen Junke’ye rastlıyorum. çekingenlikten sıyrılıp rahat rahat foruma yazmasını telkin etmeye çalışıyorum. Bakalım başarılı olabildim mi

Sonra sonuçlar ödüller vs… O bölümden aklımda kalan an, piksel grafik sonuçları. ikincinin anons edildiği an. yani turbo’nun ikinci Spritus’un yıllardan sonra ilk defa piksel compoda Turbo’yu geçtiğini duyduğumuz an. Turbo hemen yanımda…. Vaaaaaaay diye Turboya dönüyorum gülerek. Turbonun yüzünde kocaman pırıl pırıl bir gülümseme. Çok çok acayip tarif edemem. Neredeyse Turbonun yüzünde bir gurur var. Hani böyle karate filmlerinde sensei çekirgeyi çalıştırır, döver döver, oradan oraya atar. Ama çekirge yılmaz ve çalışır. en sonunda çekirge hocayı atar bir şekil. hoca gülümseyerek çekirgeye bakar. İşte öyle bir gülümsemeydi Turbo’nunki. Süperdi.

Ve Parti sonu… İnsanlar teker teker mekandan ayrılırken vedalaşıyoruz. Yine çok az muhabbet edebildik. Üstelik bu kaçan muhabbetin sebebi olan demo da tam bitmedi. Ama bir şekilde compoya da girdi. Ama acaba harcadım mı demoyu böyle? Partideki muhabbet şansımı harcadım orası kesin. Ama en azından geldim. Buradaydım.

İşte kafada böyle yarı mutlu yarı üzgün bir iç ses çorbası ile o dakikaları geçiriyorum. O esnada Mfk ve Ref’le kısa ve zevkli bir retro muhabbet dönüyor. Ardından süper cool Compec üyeleri ile kısa bir sohbet yapıyorum. Akıllı sorular, pırıl pırıl gençler… Dakikalar geçiyor ve gitme vakti. Compec üyelerine ve mekanda kalan diğer arkadaşlara veda edip Anadolu yakası arabası olarak, Hydrogen’in arabasına doluşuyoruz. Tipik parti sonu araba hali. herkesin kucakta monitörler bilgisayarlar olduğu bir halde araba da evlerimize yol alıyoruz. Beyinde demo müzikleri, gözlerde ağrı ve uykusuzluk, bir parti daha geride kalıyor.

Epilog

Bir scener’ın hayatında bana göre en önemli kilometre taşları, ürün (özellikle demo) release zamanları… Hatta daha da spesifik olmak gerekirse, demo’nun bittiği ve not/info dosyasının yazıldığı anlar.

O dakikaların yoğunluğuna ve önemine en yaklaşan ikinci deneyim ise bir demo partisine gitmek. Orada aynı kafada insanlarla buluşmak, konuşmak, üretilen ürünleri birbirine göstermek, tepki almak. O çok acayip bir dinamik ve sadece partiye gelmiş birisi, “partiye gelmek ve gelmemek arasındaki farkı” anlayabilir.

7d9 Türkiye partilerinde katılımcı rekoru kırıyor. Ürün miktar ve kalitesi bakımından da 7d5 ile kıyaslanabilir bir seviyede. Bu çok çok olumlu. Bakalım önümüzdeki aylarda nasıl gelişmeler olacak.

Ben Türkiye’de kalan zamanımda aile ziyaretleri arasında Patterns of Madness’ı tamamlamaya çalışıyorum. Amacım partiden sonraki iki hafta içinde tamamlamak. Bakalım olacak mı

Skate, gösterilmesi çok zor olan bir devamlılık ve tutarlılıkla partinin arkasındaki bana göre en “olduran” faktör. Herkes yorulup bırakmak istese (ki ben tr’de olsam şu an parti organize edecek gücü kendimde bulabilirmiydim bilmiyorum) bile o bırakmıyor. Helal sana kardeşim.

Datura ve Endo yine oradalar. Üzerlerine düşenleri yapıyorlar. Endo açık ara tr-scene’in en iyi sunucusu olduğunu bir kez daha kanıtlıyor. Norvax bu yıl organizasyon boyutuyla da hayli geç dönüş yaptığı scene hayatını zenginleştiriyor. Hydrogen yine pekçok detayın arkasındaki ince eleyip sık dokuyan beyin olarak, partinin “scene partisi” niteliğini zenginleştirmeye devam ediyor. Sürpriz destekler de geliyor kahramanlarımıza. Vahşi cyberspace’in en yaman silahşörlerinden olduğu hemen anlaşılan Caisson’dan muhteşem bir web sitesi, ve editörlerin kralı, şahane insan Beast’den kritik sponsor bulma, ödül ayarlama ve duyuru yardımı. Ayrıca duyuruya dünyanın en ekşi sözlüğünün sahibi güzel dost Ssg’den yardım. tabii yine donanım yardımı ve ödül sponsorluğu ile Mfk orada.

Bu tabloya bakınca bu saydığım adamlara koşup sarılasım geliyor. Diyecek şey bulmak zor.

Tabii partiyi katılımcılar da tanımlıyor. Vigo’nun aurası, Turbo’nun ustalığı, Spritus’un ilham veren alçak gönüllülüğü, Arcane’in dinginliği ve yeteneği, Spaz’ın, Ref’in süper sohbetleri. Wisdom’ın aşmışlığı, Drey’in tanımsız boyutlardaki ustalığı, Gnos’un sessiz ama zeka fışkıran bakışları, Joker ve Hades’in gazı, Yatuyu ve Domino’nun Amigacılığı, Compec üyelerinin ortamı simültane öğreniş ve yaşayışları… Herkesi hatırlamam mümkün değil ama partide yine şahane insanlar bir araya geldi. Ve partiye bir o kadar daha değer kattılar benim için.

Partiden pek çok yapamadığım şeyi de hatırlıyorum. Alcofribas’la şöyle ful muhabbet edemedim. Chaotique ve Drey ile gitar çalamadım. Flexi, Scg, Tesla ve Dağhan ile çok çok az muhabbet edebildim. Gece sohbet çemberine katılamadım. Gnostic ile çok az muhabbet edebildim. Wisdom ile Em Hgs maçı yapamadım. Demoyu bitiremedim… Ragnor ile oyun yapımı muhabbeti yapamadım. Domino ve yatuyu ile Amiga muhabbeti yapamadım. LW3D ile çok çok az muhabbet olabildi.

Bütün bu olamayan şeylere rağmen, bir parti daha geride kaldı. Üstelik benim şahsen önem verdiğim bazı scene metrikleri açısından da hayli iyi bir parti oldu.

Ve bu üst üste sekizinci yıldır oluyor. İnanabiliyor musunuz? Ben inanamıyorum… Daha nicelerine…

Eğer hasbel kader bu blogu okuyorsanız ama 7d9′ dan haberdar degil veya gitmemeyi düşünüyor iseniz sözüm size.

MUTLAKA ama MUTLAKA bu partiye gitmeye bakın. Harika olacak. Süper insanlarla karşılaşacak ve süper iyi vakit geçireceksiniz. Anlatabileceğim gibi değil, öyle böyle değil…

Partinin muhteşem de bir web sitesi var. Eğer henüz bakmadıysanız, bütün işinizi bırakın ve şimdi parti sitesine bakın. Fan bölgesinde kendinizi kaybedin

Hele bir de partiye gelirken yanınızda scene ürünü getiriyorsanız, temelli coşacak ve hayat boyu unutamayacağınız bir hafta sonu geçireceksiniz.

Eğer daha önce hiç bir demoscene partisine gitmediyseniz ve hala emin olamıyorsanız ilk partim rehberine bakabilirsiniz.